De expositie


Ik ben een verzamelaar. Ik verzamel persoonlijke verhalen, beelden, mensen en verlichtingen. Persoonlijke verhalen zijn voor mij als goud, zo speciaal, zo kostbaar en zo mooi. Als verzamelaar ben ik op zoek naar goud. Naar verhalen die ons kunnen troosten en die ons laten inzien dat we niet alleen zijn. 

 

In veel culturen neemt het vertellen van verhalen een belangrijke plaats in. Het is een manier om wijsheden door te geven. Het verhaal kan zo klein zijn als tussen jou en mij. Of van generatie tot generatie, tot hele bevolkingsgroepen, of zo groot als het universum dat we niet eens meer weten waar het begon. Zo kunnen verhalen het besef brengen, onderdeel uit te maken van iets groters. Iets waar we allemaal een rol in spelen. Dit geeft een gevoel van zingeving. 

 

Ik ben een verzamelaar, zo heb ik straks een berg aan verhalen. Verhalen die anderen kunnen inspireren en waar anderen van kunnen leren, verhalen die troosten. Want hebben we het niet allemaal wel eens moeilijk? Het zou toch fijn zijn als we kracht kunnen halen uit elkaars verlichting? Als we kunnen lachen om de tijden die toen heel moeilijk leken? Of dat we gerustgesteld worden dat we niet de enige sukkel zijn die soms verandert in een wanhopig emotioneel wrak door liefdesverdriet? Kunst kan een toevluchtsoord zijn en ik denk dat het mooi is als we dat met elkaar delen. 

 

Ik ben een verzamelaar en ik verzamel de verhalen die schuilgaan achter kunstwerken. Verhalen achter creatieve uitingen, achter een maakproces. Soms is het verhaal meer een kunstwerk dan het kunstwerk zelf. Soms kunnen ze niet zonder elkaar. Waarom draaien we de rollen niet om? Dan presenteren we het verhaal in een lijst en het werk ernaast op een klein bordje.