Vervlogen gedachtes

Chiara, vervlogen gedachtes, 2019

Ja, en dan heb je dus een aantal van die brieven...

In mijn therapie was het de bedoeling dat ik ze teruglas, ze ging analyseren. Maar op een gegeven moment wilde ik het niet meer opnieuw lezen. Dus ze werden propjes, en propjes, die gooi je weg... Maar die proppen straalden zoveel agressiviteit uit, ik weet het niet, maar ik was daar gewoon niet tevreden mee. Ik staarde naar een van mijn brieven en vanaf dat moment begon ik spontaan te vouwen.

Nu ben ik geen origami-expert, maar èèn ding kan bijna iedereen wel vouwen, vliegtuigjes. En zo vouwde ik er nog een, en nog een. Ik raakte gefascineerd en begon me te focussen op hoe ver ze kunnen vliegen. Want toen kon ik ineens mijn gedachtes weggooien, mee laten nemen door de lucht. Vanaf dat moment veranderden mijn gedachtes in een ritueel. Een performance.